<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Journal of Military Medicine</title>
<title_fa>مجله طب نظامی</title_fa>
<short_title>MilMed Journal</short_title>
<subject>Medical Sciences</subject>
<web_url>http://www.militarymedj.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>77</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>journal77</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>1735-1537</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>1735-7667</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii></journal_id_pii>
<journal_id_doi></journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid></journal_id_sid>
<journal_id_nlai></journal_id_nlai>
<journal_id_science></journal_id_science>
<language>fa</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1389</year>
	<month>1</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2010</year>
	<month>4</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>12</volume>
<number>1</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>عوامل خطر کاهش تراکم استخوان در زنان يائسه </title_fa>
	<title>Risk factors of low bone mineral density in premenopausal women</title>
	<subject_fa>طب نظامی</subject_fa>
	<subject>military medcine</subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; اهداف: &lt;/strong&gt;استئوپروز شايع‌­ترين بيماری متابوليک استخوان است که به­‌صورت کاهش توده استخوانی تعريف می‌­شود. اين بيماری با تغيير و تخريب ساختار اسکلتی و افزايش احتمال خطر شکستگی شناخته مي­‌شود. اين مطالعه به‌­منظور بررسی عوامل خطر کاهش تراکم استخوان در زنان &lt;a name=&quot;OLE_LINK42&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;a name=&quot;OLE_LINK41&quot;&gt;يائسه &lt;/a&gt;انجام شد. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; روش­‌ها: &lt;/strong&gt;در مطالعه­‌ای توصيفی- مقطعی، 644 زن يائسه مراجعه­‌کننده به مرکز سنجش تراکم استخوان يکی از بيمارستان‌­های شهر تهران مورد بررسی قرار گرفتند. براساس نتايج سنجش تراکم استخوان، افراد به دو گروه کاهش تراکم استخوان (مورد) و تراکم استخوان طبيعی (شاهد) تقسيم شدند. اطلاعات مربوط به عوامل خطرساز کاهش تراکم استخوان با پرسش‌­نامه استاندارد کانادايی استئوپروز جمع‌­آوری شد و با آزمون‌­های مجذور کای و T مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; يافته­‌ها: &lt;/strong&gt;ميزان استئوپروز در ستون فقرات 9/8% و ميزان استئوپنی در اين نواحی 4/53% به‌­دست آمد. از بين عوامل خطرساز در کمبود مصرف کلسيم، عدم تحمل لاکتوز، سابقه مصرف داروهای کورتيکواستروييد، متوتروکسات، ضدتشنج، بيماری‌های آرتريت روماتوييد، پرکاری تيروييد، تالاسمی مينور و وزن زير 58 کيلوگرم بين دو گروه مورد و شاهد اختلاف معنی‌­داری وجود داشت. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; نتيجه­‌گيری: &lt;/strong&gt;عواملی چون رژيم غذايی و کمبود مصرف محصولات لبنی، عوامل دارويی از جمله کورتون و متوتروکسات و بيماري­‌های روماتولوژيک يا غددی از عوامل مهم و موثر کاهش تراکم استخوان در زنان يائسه هستند. &lt;/p&gt;
</abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt;  &lt;strong&gt;Aims: &lt;/strong&gt;Osteoporosis is the most common metabolic bone disease, which is defined as a decrease in bone mass. This disease is known with the change and destruction or reduction of skeletal structure and increased risk of fracture. This study was conducted to investigate &lt;a name=&quot;OLE_LINK4&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;a name=&quot;OLE_LINK3&quot;&gt;the &lt;/a&gt;risk factors in decreasing bone density in premenopausal women. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;  &lt;strong&gt;Methods &lt;/strong&gt;­ &lt;strong&gt;: &lt;/strong&gt;In a descriptive cross-sectional study, 644 premenopausal women who were referred to bone densitometry center of a hospital in Tehran participated in the research. Then, based on bone densitometry results the participants were divided into two groups: bone density loss 9 case groups) and normal bone density (control group). The information associated with risk factors of bone density loss were collected by osteoporosis Canadian standard questionnaire and was analyzed with chi square test and T-test. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;  &lt;strong&gt;Results: &lt;/strong&gt;Amount of spinal osteoporosis was 8.9% and the rate of osteopenia in these areas was 53.4%. There was significant difference between the case and control groups among the risk factors in calcium deficiency, lactose intolerance, history of corticosteroid drugs, methotrexate, anticonvulsants, disease of rheumatoid arthritis, hyperthyroidism, thalassemia minor and lower than 58kg weight. &lt;/p&gt;&lt;strong&gt;Conclusion: &lt;/strong&gt;The factors such as diet and the lack of consumption of dairy products, pharmaceutical parameters including corticosteroids and Methotrexate and glandular or rheumatologic diseases are among the important and effective factors in reduction of bone density in postmenopausal women. &lt;p&gt; &lt;/p&gt;</abstract>
	<keyword_fa>کليدواژه ها: تراکم استخوان، استئوپروز، استئوپنی، زنان يائسه، عوامل خطر</keyword_fa>
	<keyword>Key‌words: Bone Density, Osteoporosis, Osteopenia, Postmenopausal Women, Risk Factors</keyword>
	<start_page>1</start_page>
	<end_page>6</end_page>
	<web_url>http://www.militarymedj.ir/browse.php?a_code=A-10-390-1&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Bayat N.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>نوشين</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>بيات</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>7700319475328460014349</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Department of Romatology, Faculty of Medicine, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran </affiliation>
	<affiliation_fa>گروه روماتولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بقيه ا...(عج)، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Hajiamini Z.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>زهرا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>حاجی امينی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>z_hajiamini@hotmail.com</email>
	<code>7700319475328460014350</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>«Behavioral Sciences Research Center» and «Faculty of Nursing», Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>«مرکز تحقيقات علوم رفتاري» و «دانشکده پرستاري»، دانشگاه علوم پزشکی بقيه ا...(عج)، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Alishiri Gh. H.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>غلامحسين</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>عليشيری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>7700319475328460014351</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Department of Romatology, Faculty of Medicine, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran </affiliation>
	<affiliation_fa>گروه روماتولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بقيه ا...(عج)، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Paidar M.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مهدی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>پايدار</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>7700319475328460014352</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Department of Romatology, Faculty of Medicine, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran </affiliation>
	<affiliation_fa>گروه روماتولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بقيه ا...(عج)، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Ebadi A.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>عباس</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>عبادی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>7700319475328460014353</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Faculty of Nursing, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی بقيه ا...(عج)، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Parandeh A.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>اکرم</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>پرنده</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>7700319475328460014354</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Chemical Trauma Research Center, Baqiyatallah Institute of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>مرکز تحقيقات آسيب های شيميايی، پژوهشگاه علوم پزشکی بقيه ا...(عج)، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>مفهوم و عناصر سازنده کيفيت زندگی در مصدومان شيميايی: مطالعه کيفی</title_fa>
	<title>Concept and quality of life construct elements in chemical injured: A qualitative study</title>
	<subject_fa>طب نظامی</subject_fa>
	<subject>military medcine</subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; اهداف: &lt;/strong&gt;عوارض تاخيری مسموميت با گاز خردل چند ماه تا چند سال بعد از مواجهه ايجاد مي­‌شود. يکی از مفاهيم بسيار مهم در بيماري­‌های مزمن، کيفيت زندگی بيماران است. هدف اين مطالعه، تبيين مفهوم و عناصر سازنده کيفيت زندگی در مصدومان شيميايی با گاز خردل بود. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; روش‌­ها: &lt;/strong&gt;در مطالعه‌­ای توصيفی با رويکرد کيفی، 20 مصدوم شيميايی مرد و زن (نظامی و غيرنظامی) که در فاز مزمن بيماری بودند با روش نمونه‌گيری مبتنی بر هدف انتخاب شدند. مطالعه با مصاحبه‌­های انفرادی نيمه‌­ساختاردار و بحث در گروه متمرکز انجام شد. داده‌­ها با روش تحليل محتوی آناليز و مفاهيم کليدی استخراج شد. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; يافته‌­ها: &lt;/strong&gt;مشارکت‌­کنندگان تندرستی را مشتمل بر سلامت جسمانی، عقلانی و توانايی در انجام وظايف و انتظارات معمول از هر نفر و بخش ديگر مفهوم تندرستی را داشتن رفاه و آسايش عمومی دانستند. مزمن­‌‍شدن بيماری در مصدومان شيميايی و اثرات ديررس بيماری باعث تغيير در تمامی ابعاد سلامتی آنها شده بود؛ به‌­طوری‌­که دچار مشکلات جدی جسمی به­‌خصوص در اندام تنفسی، پوست، چشم و غيره شده بودند. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; نتيجه‌گيری: &lt;/strong&gt;کيفيت زندگی مفهومی نسبی و متاثر از ماهيت بيماری (سلامت جسمانی، روانی، عاطفی و اجتماعی)، مفهوم تندرستی (صحت، کارآمدی فردی، رفاه و آسايش) و عوامل سازگاری است. &lt;/p&gt;
</abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Aims: &lt;/strong&gt;The delayed complications of mustard gas poisoning begin after several months even to several years after exposure. One of the highly principal concepts in the chronic diseases is the quality of life of the patients. The aim of this study was to clarify the concept and construct elements of quality of life in the chemical patients with mustard gas. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Methods: &lt;/strong&gt;In this descriptive study with qualitative approach, 20 injured male and female (military and non-military) which were in the chronic disease phase were selected based on purposive sampling. The study was conducted with semi structured individual interview and focused group discussion. The data were analyzed using content analysis method and key concepts were extracted. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Results: &lt;/strong&gt;A group of participants considered health as physical, intellectual and ability of perform duties and common expectations from every person and the other group considered it as having welfare and general comfort. Chronicity of disease in the chemical patients and delayed effects of the disease had led to changes in all aspects of their health so that they had been affected with serious physical troubles especially in the respiratory organs, skin, eyes, etc. &lt;a name=&quot;OLE_LINK4&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;a name=&quot;OLE_LINK3&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;  &lt;strong&gt;Conclusion: &lt;/strong&gt;The quality of life is a relative concept influenced by the disease nature (physical, psychological, emotional and social health), health concept (wellness, Personal efficacy and Welfare ) and adaptation factors. &lt;/p&gt;</abstract>
	<keyword_fa>کليدواژه ها: مصدومان شيميايی، کيفيت زندگی، بيماری مزمن، مطالعه کيفی</keyword_fa>
	<keyword></keyword>
	<start_page>7</start_page>
	<end_page>12</end_page>
	<web_url>http://www.militarymedj.ir/browse.php?a_code=A-10-387-2&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Ebadi A.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>عباس</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>عبادی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>7700319475328460014355</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>«Faculty of Nursing» and «Veterans Engineering &amp; Medical Sciences Institute», Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran </affiliation>
	<affiliation_fa>«دانشکده پرستاري» و «پژوهشکده مهندسی و علوم پزشکی جانبازان»، دانشگاه علوم پزشکی بقيه ا...(عج)، تهران، ايران </affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Ahmadi F.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>فضل الله</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>احمدی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>ahmadif@modares.ac.ir</email>
	<code>7700319475328460014356</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Department of Nursing, Faculty of Medicine, Tarbiat Modarres University, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه پرستاری، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربيت مدرس، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Ghanei M.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مصطفی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>قانعی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>7700319475328460014357</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Chemical Trauma Research Center, Baqiyatallah Institute of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>مرکز تحقيقات آسيب های شيميايی، پژوهشگاه علوم پزشکی بقيه ا...(عج)، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Kazemnejad A.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>انوشيروان</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>کاظم نژاد</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>7700319475328460014358</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Department of Biostatistics, Faculty of Medicine, Tarbiat Modarres University, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه آمار زيستی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربيت مدرس، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>مقايسه روش های تعيين ميزان نقص عضو دايم </title_fa>
	<title>Comparison of permanent impairment measuring methods </title>
	<subject_fa>طب نظامی</subject_fa>
	<subject>military medcine</subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; ا &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;هداف: &lt;/strong&gt;ارزيابی نقص عضو و ناتوانی دايمی با هدف تعيين قابليت اشتغال يا تعيين غرامت، يکی از دغدغه­‌های تمام جوامع صنعتی و در حال توسعه است. اين مطالعه با هدف بررسی ميزان نقص عضو دايم در يک کميسيون عالی پزشکی نظامی اجرا شد. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; روش­‌ها: &lt;/strong&gt;در اين مطالعه تحليلی- مقطعی، تمام 619 مراجعه­‌کننده متقاضی تعيين غرامت و درصد جانبازی در سال 1385 که دارای پرونده بودند وارد مطالعه شدند. پس از جمع‌­آوری داده‌­ها، درصد نقص عضو دايم در هر پرونده به روش انجمن پزشکی آمريکا محاسبه شد و نتايج حاصل با مقادير تعلق‌گرفته در پرونده مقايسه شد. برای تجزيه و تحليل داده‌­ها از روش‌­های &lt;a name=&quot;OLE_LINK6&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;a name=&quot;OLE_LINK5&quot;&gt;ويلکاکسون، من- ويتنی، کروسکال- واليس&lt;/a&gt;&lt;a name=&quot;OLE_LINK4&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;a name=&quot;OLE_LINK3&quot;&gt;، ضريب همبستگی اسپيرمن &lt;/a&gt;و مجذور کای استفاده شد. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; يافته‌­ها: &lt;/strong&gt;ميانگين درصد تعلق‌­گرفته در مراجعان به کميسيون در گروه‌­های مختلف سنی، گروه‌­های مختلف سابقه کار، جنسيت، وضعيت­‌های مختلف استخدامی و نيروهای مختلف خدمت تفاوت آماری معني­‌داری نداشت. ميانگين درصد نقص عضو تعلق‌­گرفته در کميسيون عالی پزشکی به­‌طور معنی‌داری بيشتر از ميانگين درصد نقص عضو محاسبه­‌شده به‌روش AMA بود (0.05&gt;p). &lt;/p&gt;&lt;strong&gt;نتيجه­‌گيری: &lt;/strong&gt;محاسبه ميزان نقص عضو منطبق بر ضوابط و تا حدودی متفاوت از AMA است. لزوم هماهنگ نمودن بيشتر پزشکان همکار و مشاور و تدوين دستور­العمل واحد و در نظر نگرفتن شدت رخداد منجر به حادثه از موارد لازم به بازنگری هستند. 
</abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Aims &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;: &lt;/strong&gt;Evaluating the impairment and permanent disability aiming at determining the ability of employment or repayment is one concern of all industrial and the developing societies. The aim of this study was to investigate the rate of &lt;a name=&quot;OLE_LINK2&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;a name=&quot;OLE_LINK1&quot;&gt;permanent &lt;/a&gt;impairment in a military supreme medical commission. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Methods: &lt;/strong&gt;In this analytical cross-sectional study, all 619 referred applicants of &lt;a name=&quot;OLE_LINK27&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;a name=&quot;OLE_LINK26&quot;&gt;compensation &lt;/a&gt;or repayment claims and disability percentage which had records during 2006 were included. After data collection, permanent impairment percentage calculated according to AMA (American Medical Association) Guide, then, the obtained results were compared with the allocated values in the patient’s record. Data were analyzed using Wilcoxon, Mann-Whitney, Kruskal-Wallis methods, Spearman correlation coefficient and Chi-square. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Results: &lt;/strong&gt;Allocated mean percentage in the individuals referred to the commission had no statistically significant difference in terms of different age groups, various groups of working experience, gender, different employment status and various services forces. The mean of allocated impairment percentage in a military supreme medical commission was significantly higher than the calculated impairment percentage mean with AMA Guide rating (p&lt;0.05). &lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Conclusion &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;: &lt;/strong&gt;Calculation of impairment rating corresponds with criteria and directions and to some extent different from AMA. The necessity of more &lt;a name=&quot;OLE_LINK20&quot;&gt;collaboration of &lt;/a&gt;&lt;a name=&quot;OLE_LINK22&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;a name=&quot;OLE_LINK21&quot;&gt;counselor &lt;/a&gt;and colleague physicians and developing a single recipe or instruction and the lack of consideration of the severity of occurrence are among the issues which need revision. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;/p&gt;</abstract>
	<keyword_fa>کليدواژه ها: نقص عضو دايم، کميسيون عالی پزشکی، راهنمای انجمن پزشکی آمريکا</keyword_fa>
	<keyword>Keywords: Permanent Impairment, Supreme Medical Commission, AMA Guide</keyword>
	<start_page>13</start_page>
	<end_page>18</end_page>
	<web_url>http://www.militarymedj.ir/browse.php?a_code=A-10-64-2&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Ghasemi M.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>محمد</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>قاسمی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>mghmed@yahoo.com</email>
	<code>7700319475328460014359</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Health Research Center, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>مرکز تحقيقات بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی بقيه ا...(عج)، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Alishiri Gh. H.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>غلام حسين</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>عليشيری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>7700319475328460014360</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Faculty of Medicine, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran </affiliation>
	<affiliation_fa>دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بقيه ا...(عج)، تهران، ايران </affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Rezaee M.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مريم</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>رضايی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>7700319475328460014361</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Trauma Research Center, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>مرکز تحقيقات تروما، دانشگاه علوم پزشکی بقيه ا...(عج)، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Keshavarz H.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>حسين</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>کشاورز</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>7700319475328460014362</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Supreme Medical Commission, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>کميسيون عالی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بقيه ا...(عج)، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Izadi M.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مرتضی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>ايزدی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>7700319475328460014363</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Health Research Center, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>مرکز تحقيقات بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی بقيه ا...(عج)، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Ghanjal A.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>علی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>غنجال</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>7700319475328460014364</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Health Management Research Center, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>مرکز تحقيقات مديريت سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بقيه ا...(عج)، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>ميزان آمادگی سه بيمارستان منتخب مرزی در رويارويی با بحران</title_fa>
	<title>Rate of preparedness in confronting crisis in three selected border hospitals</title>
	<subject_fa>طب نظامی</subject_fa>
	<subject>military medcine</subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; اهداف: &lt;/strong&gt;همواره در نقاط مختلف جهان از جمله ايران حوادث غير­مترقبه به وقوع مي­‌پيوندد و امکان وقوع آن در جوامع مختلف با شدت­‌های متفاوت وجود دارد. اين مطالعه به‌­منظور بررسی ميزان آمادگی بيمارستان­‌های مرزی ايران در رويارويی با بحران انجام شد. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; روش‌­ها: &lt;/strong&gt;اين مطالعه به روش توصيفی – مقطعی در سال 1387 در سه بيمارستان منتخب مرزی انجام پذيرفت. داده‌ها با استفاده از پرسش‌­نامه محقق‌ساخته که پايايی آن از طريق آزمون آلفای کرونباخ 6/90 به­‌دست آمده بود جمع‌­آوری شد. داده‌­ها در نهايت با استفاده از روش‌­های آمار توصيفی (جداول توزيع فراوانی، ميانگين و ...) مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; يافته‌­ها: &lt;/strong&gt;از مجموع 11 بُعد مورد بررسی در بيمارستان­‌های منتخب بيمارستان الف با ميانگين 1/87%، بيمارستان ب با ميانگين 59/77% و در نهايت بيمارستان ج با ميانگين 01/70% آمادگی رويارويی با بحران را داشتند. در کل، ميانگين امتيازات آمادگی در رويارويی با بحران در سه بيمارستان مورد بررسی 23/78% بود. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; نتيجه‌­گيری: &lt;/strong&gt;ميزان آمادگی بيمارستان­‌ها به­‌طور ميانگين در بيشتر ابعاد (7 از 11 بُعد) در وضعيت خوب و تنها در ابعاد پاسخ­‌گويی به نياز مصدومان، اجرای مانور، پذيرش و انتقال و ترخيص مصدومان در وضعيت متوسط قرار دارد. &lt;/p&gt;
</abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Aims: &lt;/strong&gt;Always in the different parts of the world including Iran, unexpected events happen and there is the possibility of their occurrence in different societies with the different violence and intensity. This study was conducted to investigate the level of preparedness of border hospitals in confrontation with crisis in Iran. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Methods: &lt;/strong&gt;This descriptive cross-sectional study was conducted in three selected border hospitals in 2009. Data were collected by a researcher-made questionnaire. The reliability of the questionnaire was confirmed by Alpha &lt;a name=&quot;OLE_LINK6&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;a name=&quot;OLE_LINK5&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;a name=&quot;OLE_LINK2&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;a name=&quot;OLE_LINK1&quot;&gt;Cronbach's &lt;/a&gt;alpha test (&lt;a name=&quot;OLE_LINK9&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;a name=&quot;OLE_LINK8&quot;&gt; α &lt;/a&gt;=90.6). Finally data were analyzed using descriptive statistics (frequency distribution tables, means and etc). &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Results: &lt;/strong&gt;From among the total 11 dimensions studied in the selected hospitals, hospital A with the mean score of 87/1 percent, hospital B with mean score of 77/59 percent and Finally hospital C by mean score of 70/01 percent had the preparedness of confrontation with crisis. In general, the average of preparedness scores in confrontation with crisis in three studied hospitals was 78/23 percent. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Conclusion: &lt;/strong&gt;Preparedness of hospitals were in good status in more dimensions (7 of 11 dimensions), and only in dimensions of responding to injuries’ need, maneuvers, admission and transfer and release were in medium status. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;/p&gt;</abstract>
	<keyword_fa>کليدواژه ها: آمادگى ، بيمارستان مرزى، بحران</keyword_fa>
	<keyword>Keywords: Preparedness, Border Hospital, Crisis</keyword>
	<start_page>19</start_page>
	<end_page>22</end_page>
	<web_url>http://www.militarymedj.ir/browse.php?a_code=A-10-514-1&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Amerion A.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>احمد</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>عامريون</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>7700319475328460014370</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Scientific Department of Healthy Economy, Health Management Research Center, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>بخش علمی اقتصاد سلامت، مرکز تحقيقات مديريت سلامت، پژوهشگاه علوم پزشکی بقيه ا...(عج)، تهران، ايران </affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Delaavari A. R.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>عبدالرضا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>دلاوری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>7700319475328460014371</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Scientific Department of Healthy Economy, Health Management Research Center, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>بخش علمی اقتصاد سلامت، مرکز تحقيقات مديريت سلامت، پژوهشگاه علوم پزشکی بقيه ا...(عج)، تهران، ايران </affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Teymourzadeh E.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>احسان</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>تيمورزاده</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>ehsanteymoorzadeh@yahoo.com</email>
	<code>7700319475328460014372</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Scientific Department of Healthy Economy, Health Management Research Center, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>بخش علمی اقتصاد سلامت، مرکز تحقيقات مديريت سلامت، پژوهشگاه علوم پزشکی بقيه ا...(عج)، تهران، ايران </affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>ارتباط رضايت شغلی و تعهد سازمانی پرستاران شاغل در بيمارستان ها</title_fa>
	<title>Relationship of job satisfaction and organizational commitment in hospital nurses </title>
	<subject_fa>طب نظامی</subject_fa>
	<subject>military medcine</subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; اهداف: &lt;/strong&gt;تعهد سازمانی و رضايت شغلی دو عامل مهم در پيشگويی و درک رفتار سازمانی هستند که بررسی آن به سرپرستان در شناسايی مشکلات بالقوه کمک می‌­کند. کارکنان سازمان، شاخص سنجش ميزان برتری آن سازمان هستند. اين مطالعه با هدف بررسی ارتباط رضايت شغلی و تعهد سازمانی در پرستاران شاغل در بيمارستان‌­ها انجام شد. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; روش‌­ها: &lt;/strong&gt;در مطالعه‌­ای توصيفی- همبستگی، 132 پرستار با مدرک فوق­‌ديپلم به بالا، دارای عضويت رسمی و حداقل سه سال سابقه کار شرکت مورد مطالعه قرار گرفتند. گردآوری داده­‌ها با پرسش‌­نامه‌­های رضايت شغلی &lt;i&gt;لوتانز&lt;/i&gt; و تعهد سازمانی &lt;i&gt;آلن و مي­ير&lt;/i&gt; انجام شد. داده‌­ها با استفاده از آزمون مجذور کای و با نرم‌­افزار SPSS 11 تجزيه و تحليل شدند. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; يافته‌­ها: &lt;/strong&gt;17/43% پرستاران از شغل خود راضی بودند و 17/40% دارای تعهد سازمانی بودند. بين رضايت شغلی و تعهد سازمانی ارتباط معني­‌داری وجود داشت (0.001&gt;p). همچنين، تعهد سازمانی با متغيرهای مسکن و وضعيت تاهل ارتباط معني­‌داری داشت؛ اما با متغيرهای جنسيت، سطح تحصيلات و پست سازمانی ارتباط معني­‌داری نداشت. رضايت شغلی نيز با سطح تحصيلات، وضعيت تاهل و جنسيت ارتباط معني­‌داری داشت؛ ولی با ساير متغيرهای دموگرافيک ارتباط معني­‌داری نداشت. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; نتيجه­‌گيری: &lt;/strong&gt;وجود عواملی که باعث انگيزش کارکنان مي­‌شود و رفتارهای تشويقی مدير و سبک رهبری وی می‌­تواند بر رضايت شغلی و تعهد سازمانی موثر باشد. &lt;/p&gt;
</abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Aims: &lt;/strong&gt;Organizational commitment and job satisfaction are two important factors in predicting and understanding organizational behavior that their analysis can help supervisors to identify the potential problems. Organization’s staffs are the index of that organization’s superiority . This study was conducted to investigate the relationships between job satisfaction and organizational commitment in Iranian hospital nurses. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;  ­ &lt;strong&gt;Methods: &lt;/strong&gt;In a descriptive-&lt;a name=&quot;OLE_LINK12&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;a name=&quot;OLE_LINK11&quot;&gt; correlation &lt;/a&gt;study, 132 nurses with the certificate higher than Associate Degree (AD), with formal membership and at least 3 years of experience in the company were participated. Data were collected by job satisfaction &lt;i&gt;Luthanz&lt;/i&gt; and organizational commitment of &lt;i&gt;Allen &amp;amp; Meyer&lt;/i&gt; questionnaire. Data were analyzed using chi square test and SPSS 11 software. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; ­Results: &lt;/strong&gt;43.17% of nurses were satisfied with their job and&lt;a name=&quot;OLE_LINK14&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;a name=&quot;OLE_LINK13&quot;&gt; 40.17% &lt;/a&gt;of nurses had organizational commitment. There was a significant correlation between job satisfaction and organizational commitment (p&lt;0.001), also there was a significant correlation between organizational commitment and housing and marriage status, but it was not correlated with sex, education and organizational post. Likewise, job satisfaction had significant correlation with education, marriage status and sex, but hadn’t significant correlation with other demographic variables. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;  ­ &lt;strong&gt;Conclusion: &lt;/strong&gt;The presence of some factors which cause staff motivation and encouraging behavior of manager and the leadership style can be effective for organizational commitment and job satisfaction. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;/p&gt;</abstract>
	<keyword_fa>کليدواژه ها: رضايت شغلی، تعهد سازمانی، پرستار</keyword_fa>
	<keyword>Keywords: Job Satisfaction, Organizational Commitment, Nurse</keyword>
	<start_page>23</start_page>
	<end_page>26</end_page>
	<web_url>http://www.militarymedj.ir/browse.php?a_code=A-10-449-1&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Nehrir B.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>بتول</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>نحرير</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>7700319475328460014365</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Faculty of Nursing, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی بقيه ا...(عج)، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Ebadi A.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>عباس</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa> عبادی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>ebadi1347@bmsu.ac.ir</email>
	<code>7700319475328460014366</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Faculty of Nursing, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی بقيه ا...(عج)، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Tofighi Sh.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>شهرام</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>توفيقی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>7700319475328460014367</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Faculty of Health, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی بقيه ا...(عج)، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Karimi Zarchi A. A.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>علی اکبر</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>کريمی زارچی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>7700319475328460014368</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Faculty of Health, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی بقيه ا...(عج)، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Honarvar H.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>حسن</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>هنرور</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>7700319475328460014369</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Faculty of Management, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشکده مديريت، دانشگاه علوم پزشکی بقيه ا...(عج)، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>اثرات هگزامتيلن تترآمين بر ماکروفاژهای بافت ريه موش های صحرايی آلوده به دو دوز متفاوت از سولفورموستارد</title_fa>
	<title>Effects of hexamethylene tetramine on lung tissue macrophages in rats exposed by two different doses of sulfur mustard</title>
	<subject_fa>طب نظامی</subject_fa>
	<subject>military medcine</subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; اهداف: &lt;/strong&gt;استنشاق سولفورموستارد باعث التهاب راه­‌های هوايی و برونشيول‌ها می‌­شود. ماکروفاژها سلول­‌های فاگوسيتوزی هستند که در همه بافت‌­های بدن پراکنده‌­اند. اثر حفاظتی هگزامتيلن­‌تترآمين بر سلول­‌های ريه انسان در برابر سولفورموستارد و فسژن گزارش شده است. هدف اين پژوهش، بررسی اثر هگزامتيلن‌تترآمين بر ماکروفاژهای ريه موش‌های آلوده به دو دوز متفاوت سولفورموستارد بود. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; روش­‌ها: &lt;/strong&gt;42 سر موش صحرايی نر به وزن 20 ± 200 گرم مورد استفاده قرار گرفت. موش‌­ها به 8 گروه NS ، HMT ، HD1 ، HD2 ، Pre1 ، Pre2 ، Post1 و Post2 تقسيم شدند. گروه‌­های HD1 ، Pre1 و Post1 محلول سولفورموستارد 5/0٪، HD2 ، Pre2 و Post2 محلول سولفورموستارد 25/0٪، گروه NS نرمال سالين (به‌صورت داخل تراشه­‌ای) و گروه HMT اين دارو را به ميزان mg/kg 5/7 (به‌­صورت داخل صفاقی) دريافت نمودند. 5 گروه HMT ، Pre1 ، Pre2 ، Post1 و Post2 به مدت 14 روز دارو دريافت کردند. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; يافته‌­ها: &lt;/strong&gt;نتايج شمارش ماکروفاژها، افزايش معني­‌دار ماکروفاژها­ی گروه‌­های HD در مقايسه با NS را نشان داد. به­‌علاوه، ماکروفاژها در HD1 در مقايسه با HD2 افزايش معنی‌­داری داشتند. ماکروفاژها در HD1 و Pre1 نسبت به گروه HMT افزايش معني­‌داری داشتند. ماکروفاژها در گروه‌­های Pre و Post نسبت به گروه‌­های HD کاهش معنی‌­داری داشتند. &lt;/p&gt;&lt;strong&gt;نتيجه‌­گيری: &lt;/strong&gt;هگزامتيلن‌­تترآمين دارای اثرات محافظتی و درمانی بر بافت ريه در برابر سولفورموستارد است. 
</abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Aims: &lt;/strong&gt;­Inhalation of sulfur mustard (HD) gas causes inflammation of airways and bronchioles. Macrophages are &lt;a name=&quot;OLE_LINK6&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;a name=&quot;OLE_LINK5&quot;&gt;phagocytic cells &lt;/a&gt;which spread out all over the body tissues. Hexamethylenetetramine [HMT] has been shown to protect human lung cells against HD and phosgene. This study was conducted to investigate the effects of HMT on macrophages of the lung tissue in the rats infected by two different doses of HD. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Methods: &lt;/strong&gt;42 male rats with weighs of 200±20g were randomly divided into 8 groups of NS, &lt;a name=&quot;OLE_LINK4&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;a name=&quot;OLE_LINK3&quot;&gt;HMT, HD1, HD2, Pre1, Pre2, Post1 and post 2 &lt;/a&gt;. HD1, Pre1 and Post1 groups received 0.5 % HD, HD2, Pre2 and Post2 groups received 0.25% HD and NS groups received Normal Saline (as endotracheal) and HMT group received 7.5mg/kg of this medicine (as intra-peritoneal). 5 groups of HMT, Pre1, Pre2, Post1 and post 2 received the medicine for 14 days. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Results­:­ &lt;/strong&gt;Results of the counting of macrophages revealed significant increase in the number of macrophages in HD groups comparing with NS group. In addition, macrophages significantly increased in the HD1 comparing with HD2. Macrophages significantly increased in HD1&amp;amp;Pre1 comparing with HMT group. Macrophages significantly decreased in Pre and Post groups comparing with HD groups. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Conclusion: &lt;/strong&gt;HMT have therapeutic and protective effects on the lung tissue against HD. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;/p&gt;</abstract>
	<keyword_fa>کليدواژه ها: سولفورموستارد، ريه، ماکروفاژ، هگزامتيلن تترآمين، موش صحرايى نر</keyword_fa>
	<keyword>Keywords: Sulfur Mustard, Lung, Macrophage, Hexamethylene Tetramine, Male Rat</keyword>
	<start_page>27</start_page>
	<end_page>31</end_page>
	<web_url>http://www.militarymedj.ir/browse.php?a_code=A-10-478-1&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Sadraie H.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>همايون</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>صدرايی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>7700319475328460014373</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Department of Anatomy, Faculty of Medicine, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran </affiliation>
	<affiliation_fa>گروه آناتومی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بقيه ا... (عج)، تهران، ايران </affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Abdi Z.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>زهرا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>عبدی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>anatomy.master@yahoo.com</email>
	<code>7700319475328460014374</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Imam Hossein Hospital, Zanjan, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>بيمارستان امام حسين(ع)، زنجان، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Aboali F.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>فريده</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>ابوعلی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>7700319475328460014375</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Department of Anatomy, Faculty of Medicine, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran </affiliation>
	<affiliation_fa>گروه آناتومی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بقيه ا... (عج)، تهران، ايران </affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>تاثير آموزش پيشگيری از سوء مصرف مواد بر آگاهی و نگرش سربازان</title_fa>
	<title>Effectiveness of substance abuse prevention program on knowledge and attitude of soldiers </title>
	<subject_fa>طب نظامی</subject_fa>
	<subject>military medcine</subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; اهداف: &lt;/strong&gt;محيط‌­های نظامی به دليل حضور افراد در معرض خطر، می‌­تواند زمينه‌­ساز بسياری از بيماری‌های رفتاری باشد. دوره آموزشی فرصتی مغتنم برای آموزش و افزايش آگاهی سربازان را فراهم می‌­سازد. اين طرح با هدف بررسی تاثير برنامه‌­های آموزش پيشگيری از سوء مصرف مواد بر آگاهی و نگرش سربازان اجرا شد. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; روش‌­ها: &lt;/strong&gt;اين برنامه آموزشی در 14 مرکز نظامی و انتظامی استان فارس در 2 مرحله به اجرا در آمد. در مرحله اول، نمايندگان معرفی‌­شده از هر پادگان به­‌عنوان گروه همتا آموزش ديدند و در مرحله دوم، اين افراد به سربازان پادگان­‌های مربوطه آموزش دادند. ابزار آموزش شامل انواع پمفلت، اسلايد و کتابچه آموزشی بود. ابزار بررسی تاثير آموزش نيز پرسش‌­نامه کتبی بود. برای مقايسه قبل با بعد از آموزش از آزمون T زوجی و برای بررسی تاثير متغيرها بر ميزان آگاهی و نگرش از رگرسيون لجستيک استفاده شد. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; يافته­‌ها: &lt;/strong&gt;ميانگين زمان تحصيل سربازان 5/3 ± 22/11 سال بود. آموزش پيشگيری از اعتياد به‌­طور معني­‌داری باعث افزايش آگاهی و بهبود نگرش سربازان شد (0.001&gt;p). از بين سه متغير سن، سواد و تاهل، فقط متغير سن ارتباط معنی‌­داری با آگاهی قبل از آموزش داشت. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; نتيجه‌گيری: &lt;/strong&gt;آموزش­‌های پيشگيری از اعتياد در محيط­‌های نظامی نه‌­تنها افزايش آگاهی و بهبود نگرش را به دنبال دارد، بلکه باعث ارتقای عملکرد افراد نيز می‌­شود. &lt;/p&gt;
</abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Aims: &lt;/strong&gt;Due to the presence of individuals at high risk situations, military environment can dispose many behavioral diseases. Educational period is a valuable opportunity for instructing and enhancing the soldiers’ awareness. This study was conducted to investigate the effectiveness of educational programs of preventing from substance abuse on the soldiers’ awareness and attitude. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Methods: &lt;/strong&gt;This educational program was conducted in 14 military and police force centers in Fars province at two stages. At the first stage, introduced representatives from each camp or garrison were trained as the peer group and at the second stage they trained conscripts of relevant garrisons. Educational materials included a series of pamphlet, slides and booklets. Also, a written questionnaire was used to investigate the effect of training. Paired t-test was used for comparing the pre-training and post-training and logistic regression was used to assess the effect of variables on the amount of awareness and attitude. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Results: &lt;/strong&gt;The mean participants’ education was 11.22±3.5 years. The prevention program of addiction significantly increased the knowledge and improved the attitude of conscripts (p&lt;0.001). Among three variables including age, sex and marital status, only age variable had significant correlation with pre-training knowledge. &lt;/p&gt;&lt;strong&gt;Conclusion: &lt;/strong&gt;Addiction prevention programs in military environments not only promote the levels of awareness and knowledge, and improve the attitude, but also enhance individual’ performance . &lt;p&gt; &lt;/p&gt;</abstract>
	<keyword_fa>کليدواژه ها: سربازان، سوء مصرف مواد، پيشگيرى، آگاهى، نگرش</keyword_fa>
	<keyword>Keywords: Conscripts, Substance Abuse, Prevention, Knowledge, Attitude</keyword>
	<start_page>33</start_page>
	<end_page>37</end_page>
	<web_url>http://www.militarymedj.ir/browse.php?a_code=A-10-504-1&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Mirahmadizadeh A. R.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>علی‌رضا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>ميراحمدی‌زاده</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>armirahmadizadeh@yahoo.com</email>
	<code>7700319475328460014376</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Research Unit of Health Deputy, Shiraz University of Medical Sciences, Shiraz, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>واحد تحقيقات معاونت بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شيراز، شيراز، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Naghshvarian M.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مجتبی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>نقشواريان</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>7700319475328460014377</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Psychological Health Unit, Shiraz University of Medical Sciences, Shiraz, Iran </affiliation>
	<affiliation_fa>واحد بهداشت روان، دانشگاه علوم پزشکی شيراز، شيراز، ايران </affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Moghaddami M.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>محسن</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>مقدمی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>7700319475328460014378</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Internal Medicine Department, Nemazee Hospital, Faculty of Medicine, Shiraz University of Medical Sciences, Shiraz, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>بخش داخلی، بيمارستان نمازی، دانشکده‌ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شيراز، شيراز، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Hemmati A. R.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>عبدالرسول</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>همتی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>7700319475328460014379</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Health Expansion &amp; Improvement Staff, Shiraz University of Medical Sciences, Shiraz, Iran </affiliation>
	<affiliation_fa>ستاد گسترش و ارتقای سلامت، دانشگاه علوم پزشکی شيراز، شيراز، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Parsapour R.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>رکسانا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>پارساپور</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>7700319475328460014380</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Designing &amp; Expansion Unit, Kermanshah City Health Management, Kermanshah, Iran </affiliation>
	<affiliation_fa>واحد طرح و گسترش، مديريت بهداشت شهرستان کرمانشاه، کرمانشاه، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>کاربرد علايم هشداردهنده در کنترل نرخ رفتارهای ناايمن</title_fa>
	<title>Application of safety signs in controling unsafe acts rate</title>
	<subject_fa>طب نظامی</subject_fa>
	<subject>military medcine</subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; اهداف: &lt;/strong&gt;روند فزاينده توسعه و استفاده از تکنولوژی‌­های مدرن و پيچيده با وجود مزايای زياد، باعث بروز مشکلات متعددی در زمينه ايمنی و سلامتی شده که يکی از مهم­‌ترين آنها افزايش نرخ بروز حوادث و بيماري­‌های شغلی است. هدف اصلی اين مطالعه، بررسی رفتارهای ناايمن کارکنان يک صنعت دفاعی در ايران و ارزيابی نقش علايم هشداردهنده در کاهش اين رفتارها بود. &lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; روش‌­ها: &lt;/strong&gt;اين مطالعه مداخله‌ای در يکی از صنايع دفاعی در ايران انجام گرفت. در فاز اول، با استفاده از روش نمونه­‌برداری از رفتارهای ايمنی، رفتارهای افراد شاغل در واحد مورد مطالعه که مشتمل بر 263 نفر بودند مورد بررسی قرار گرفت. در مرحله دوم، پس از تحليل داده­‌های جمع‌­آوري­‌شده، فراوانی هرکدام از رفتارهای ناايمن و سهم هر کدام در کل اعمال ناايمن به‌­دست آمد و سپس روابط احتمالی آنها با بعضی از خصوصيات دموگرافيک بررسی شد. رفتارهای ناايمن قبل و پس از (2 و 4 ماه) نصب علايم هشداردهنده ارزيابی شدند. &lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; يافته‌­ها: &lt;/strong&gt;پيش از مداخله 1/52‌% رفتار‌ها ناايمن بودند. فراوان‌ترين رفتارهای ناايمن شامل عدم استفاده يا سوء استفاده از تجهيزات حفاظت فردی، وضعيت نامناسب و استفاده غلط از ابزارهای دستی بود. با گذشت 2 و 4 ماه از اقدامات مداخله‌ای، نرخ رفتار‌های ناايمن به‌­ترتيب به 2/33 و 7/38% کاهش يافت. &lt;/p&gt;&lt;strong&gt;نتيجه‌­گيری: &lt;/strong&gt;استفاده از علايم هشداردهنده تاثير مثبتی در کاهش رفتارهای ناايمن کارکنان دارد. هرچند که از اثربخشی آن در طول زمان کاسته می‌شود. 
</abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Aims: &lt;/strong&gt;The increasing fashion of development and the use of modern and sophisticated technology, despite several benefits, causes numerous problems in the field of health and safety from which, the most important one is the increase in the rate of accidents and occupational diseases. The main goal of this study was to evaluate the unsafe behaviors among a defense industry staffs in Iran and assess the role of warning signs in reduction of mentioned behaviors. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Methods: &lt;/strong&gt;This intervention study was carried out in one of the defense industries in Iran. At the first stage, using safety behavior sampling technique, behavior of 623 staffs working at studied unit was evaluated. At the second stage, after analysis of collected data, the frequency of each unsafe behavior and their proportion in the whole unsafe behaviors was obtained and then their probable relationships with some demographic features were investigated. Safety behaviors were calculated before and after (2 &amp;amp; 4 months) installation of standard safety signs (ANSI). &lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Results: &lt;/strong&gt;Before intervention, 52.1% of behaviors were unsafe. The most frequent ones were the abuse or lack of the use of personal protective equipments, inappropriate postures and incorrect use of manual tools. However, after 2 and 4 months from intervention, unsafe behaviors rate reduced to 33.2 and 38.7%, respectively. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Conclusion: &lt;/strong&gt;The use of safety signs has significant impact on reducing unsafe behaviors in staffs however, its effectiveness is reduced over the time. &lt;/p&gt;</abstract>
	<keyword_fa>کليدواژه ها: ايمنی، حادثه، علايم ايمنی</keyword_fa>
	<keyword>Keywords: Safety, Accident, Safety Signs</keyword>
	<start_page>39</start_page>
	<end_page>44</end_page>
	<web_url>http://www.militarymedj.ir/browse.php?a_code=A-10-518-1&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Mohammadfam I.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>ايرج</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>محمدفام</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>iraj_f@yahoo.com</email>
	<code>7700319475328460014381</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Department of Professional Health, Faculty of Health, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه بهداشت حرفه ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>عوامل فردی موثر بر رضايت شغلی نيروهای نظامی</title_fa>
	<title>Individual factors affecting military forces  job satisfaction</title>
	<subject_fa>طب نظامی</subject_fa>
	<subject>military medcine</subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; اهداف: &lt;/strong&gt;رضايت شغلی يکی از چالش‌­برانگيزترين مفاهيم سازمانی و پايه بسياری از سياست‌ها و خط­‌مشی‌های مديريت برای افزايش بهره‌وری و کارآيی سازمان است. هدف پژوهش حاضر، تعيين عوامل فردی موثر بر رضايت شغلی نيروهای وظيفه بود. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; روش‌­ها: &lt;/strong&gt;در قالب پژوهشی توصيفی- تحليلی، از جامعه آماری نيروهای وظيفه يک رده مقاومت استانی و نواحی تابعه، 165 نفر براساس روش نمونه ‌ گيری طبقه‌­بندي­‌شده متناسب با حجم انتخاب شدند. به­‌منظور اندازه‌­گيری رضايت شغلی از پرسش‌­نامه سنجش رضايت شغلی &lt;i&gt;ويسوکی و کروم&lt;/i&gt; ضمن اعمال تغييرات لازم در سئوالات پرسش‌­نامه استفاده شد. داده­‌های به‌دست‌­آمده در دو سطح توصيفی و استنباطی مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; يافته­‌ها: &lt;/strong&gt;از نظر ويژگی‌های شخصيتی مورد بررسی، افراد مثبت، قاطع و فعال نسبت به دو گروه ديگر يعنی افراد منفعل و غيرفعال و افراد پرخاشگر و منفی دارای رضايت بيشتری بودند. همچنين، سطح تحصيلات، سابقه خدمت، نوع عضويت در بسيج و رسته خدمتی افراد با رضايت شغلی آنها ارتباط معني­‌داری داشت. &lt;/p&gt;&lt;strong&gt;نتيجه­‌گيری: &lt;/strong&gt;رضايت شغلی متغيری است که از عوامل و ويژگي­‌های فردی چون سابقه­، تحصيلات، نوع عضويت و رسته خدمتی تاثيرپذير است و اين عوامل در بالابردن رضايت سربازان و در نهايت، افزايش عملکرد آنها موثر هستند. 
</abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Aims: &lt;/strong&gt;Job satisfaction is one of the most challenging organizational concepts and the basis of many policies and guidelines of management for promoting the efficiency and productivity of organization. ­This research was conducted to determine the personal factors that affect soldiers’ &lt;a name=&quot;OLE_LINK2&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;a name=&quot;OLE_LINK1&quot;&gt;job satisfaction &lt;/a&gt;. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Methods: &lt;/strong&gt;This research was a descriptive- analytical study and its participants were 165 soldiers that were selected according to stratified proportional sampling design from a military unit of province defiance and its subsidiary regions. In order to assess job satisfaction, &lt;i&gt;Visoky &amp;amp; Crom&lt;/i&gt; job satisfaction questionnaire was used after some revisions and modifications in its items. The obtained data were analyzed at descriptive and inferential levels. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Results: &lt;/strong&gt;In the domain of personality characteristics positive, decisive and active individuals had higher job satisfaction in contrast with the other two groups (i.e. Inactive, negative and aggressive). The education level, months being in service as a soldier, the kind of membership in Basij, and the class ­of job had a significant relationship with job satisfaction. &lt;/p&gt;&lt;strong&gt;Conclusion: &lt;/strong&gt;job satisfaction is a variable which is affected by personality characteristics and factors such as the education level, months being as soldier, the kind of membership, and the class of job and these factors are effective in increase of soldiers’ satisfaction and thereby their increased performance. </abstract>
	<keyword_fa>کليدواژه ها: رضايت شغلی، سربازان وظيفه، ويژگی های شخصيتی</keyword_fa>
	<keyword>Keywords: Job Satisfaction, Duty Soldiers, Personality characteristics</keyword>
	<start_page>45</start_page>
	<end_page>49</end_page>
	<web_url>http://www.militarymedj.ir/browse.php?a_code=A-10-288-3&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Abedi L. A.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>لطفعلی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>عابدی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>ltflibd@yahoo.com</email>
	<code>7700319475328460014382</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Infantry College, Imam Hossein Officer &amp; Guard Training University, Amiralmomenin University Complex, Isfahan, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشکده پياده، دانشگاه تربيت و پاسداری امام حسين(ع)، مجتمع دانشگاهی اميرالمومنين(ع)، اصفهان، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Mazruee H.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>حسين</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>مزروعی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>7700319475328460014383</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Infantry College, Imam Hossein Officer &amp; Guard Training University, Amiralmomenin University Complex, Isfahan, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشکده پياده، دانشگاه تربيت و پاسداری امام حسين(ع)، مجتمع دانشگاهی اميرالمومنين(ع)، اصفهان، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>توليد آنتی توکسين کلستريديوم بوتولينوم تيپ E</title_fa>
	<title>Production of Clostridium botulinum Type E Antitoxin</title>
	<subject_fa>طب نظامی</subject_fa>
	<subject>military medcine</subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; اهداف: &lt;/strong&gt;توکسين بوتولينوم به‌­عنوان قوي­‌ترين توکسين شناخته مي­‌شود. اين توکسين علاوه بر کاربردهای درمانی در پزشکی (بوتاکس)، تهديدی در جنگ­‌های زيستی و بيوتروريسم است. تهيه آنتي­‌بادی عليه توکسين &lt;i&gt;کلستريديوم بوتولينوم&lt;/i&gt; تيپ A تا G علاوه بر کاربرد در شناسايی جدايه‌های &lt;a name=&quot;OLE_LINK54&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;a name=&quot;OLE_LINK53&quot;&gt;&lt;i&gt;کلستريديوم بوتولينوم&lt;/i&gt; &lt;/a&gt;توکسيژنيک، در درمان مسموميت ناشی از اين توکسين نيز نقش دارد. هدف از اين مطالعه، توليد آنتي­‌توکسين &lt;i&gt;کلستريديوم بوتولينوم&lt;/i&gt; تيپ E بود. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; روش­‌ها: &lt;/strong&gt;برای ايمن‌­سازی حيوانات آزمايشگاهی (مرغ، موش و خرگوش)، ابتدا توکسوييد با ادجوانت کامل فروند به شکل زيرجلدی يا داخل ماهيچه‌ای تزريق و در يادآور اول تا سوم، توکسوييد با ادجوانت ناقص فروند تزريق شد. در فواصل و پايان تزريقات، خون­گيری به عمل آمد و تيتر آنتی‌­بادی توليدشده با استفاده از روش الايزا اندازه‌گيری شد. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; يافته‌­ها: &lt;/strong&gt;پس از تزريق هر يادآور، افزايش قابل­‌ملاحظه‌ای در تيتر آنتی‌بادی سرم حيوانات آزمايشگاهی ديده شد. تيتر آنتی‌­بادی توکسين &lt;i&gt;کلستريديوم بوتولينوم&lt;/i&gt; تيپ E در سرم مرغ، خرگوش و موش به بيش از 1:3200 افزايش يافت. پس از تخليص آنتی‌­بادی، مقدار کمتر از 156/0 ميکروگرم آنتی‌بادی تخليص‌شده موشی و مقدار کمتر از 312/0 ميکروگرم آنتی‌بادی تخليص‌­شده خرگوشی قادر به شناسايی توکسين بود. &lt;/p&gt;&lt;strong&gt;نتيجه‌­گيری: &lt;/strong&gt;پس از تزريق توکسوييد، آنتي­‌بادی در بدن حيوان آزمايشگاهی افزايش می‌­يابد. توليد آنتي­‌توکسين اختصاصی برای تشخيص بوتوليزم، براساس واکنش بين آنتي­‌ژن و آنتي­‌بادی و همچنين برای درمان مسموميت ضروری است. 
</abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Aims: &lt;/strong&gt;The Botulinum toxin is known as the most potent toxin. In addition to the therapeutic applications in medicine (Botox) , this toxin is also a threat in biological warfare and bioterrorism. Preparing the antibody against the &lt;a name=&quot;OLE_LINK3&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;a name=&quot;OLE_LINK4&quot;&gt;&lt;i&gt;Clostridium botulinum &lt;/i&gt;&lt;/a&gt;toxin type A and G, despite the application in identifying strains of &lt;i&gt;Clostridium botulinum &lt;/i&gt;toxigenic plays an important role in the treatment of poisoning caused by this toxin. The purpose of this study was to produce &lt;i&gt;Clostridium botulinum&lt;/i&gt; type E antitoxin. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Methods: &lt;/strong&gt;For immunization of lab animals (chicken, mouse and rabbit),at first, the toxoid was injected with Freund's complete adjuvant either subcutaneously or intramuscularly and in the first to third booster injection ,it was injected with Freund's incomplete adjuvant. At the end or intervals of injections, blood sampling was done and the produced antibody’s titer was measured using the enzyme-linked immunosorbent assay or ELISA method. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Results: &lt;/strong&gt;After each booster injection, a considerable increase in serum antibody titer of lab animals was seen. The titer of &lt;i&gt;Clostridium botulinum&lt;/i&gt; type E toxin antibodies in the serum of chicken, rabbit and mouse increased to more than 1:3200. After purification of antibody, less than 0.156 microgram of the purified mouse antibody and less than 0.312 microgram of rabbit purified antibody were able to detect the toxin. &lt;/p&gt;&lt;strong&gt;Conclusion: &lt;/strong&gt;After the injection of toxoid, antibody increase in the body of lab animal. Production of specific antitoxin for detection or diagnosis of botulism, based on reaction between antigen and antibody and also for treatment of poisoning is necessary. &lt;p&gt; &lt;/p&gt;</abstract>
	<keyword_fa>کليدواژه ها: کلستريديوم بوتولينوم، توکسين بوتولينوم تيپ E، آنتى توکسين</keyword_fa>
	<keyword>Keywords: Clostridium botulinum, Botulinum Toxin Type E, Antitoxin</keyword>
	<start_page>51</start_page>
	<end_page>56</end_page>
	<web_url>http://www.militarymedj.ir/browse.php?a_code=A-10-458-1&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Minaei M. E.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>محمد ابراهيم</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>مينايی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>ebimomi@gmail.com</email>
	<code>7700319475328460014384</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Biological Research Center, Basic Sciences Faculty, Imam Hossein Comprehensive University, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>مرکز تحقيقات زيست شناسی، دانشکده و پژوهشکده علوم پايه، دانشگاه جامع امام حسين(ع)، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Sa'adati M.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مجتبی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>سعادتی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>7700319475328460014385</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Biological Research Center, Basic Sciences Faculty, Imam Hossein Comprehensive University, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>مرکز تحقيقات زيست شناسی، دانشکده و پژوهشکده علوم پايه، دانشگاه جامع امام حسين(ع)، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>

