اهداف. مايكو توكسين T-2 روي بخش ‌ هاي مختلف سيستم ايمني از قبيل مغز استخوان، طحال، تيموس، غدد لنفاوي و سلول ‌ های ايمنی اثرات تخريبي داشته و ساختار و اعمال ايمنی را دچار اختلال می ‌ كند. هدف از این مطالعه بررسي اثر مايكو توكسين T-2 بر مرگ سلولهاي ماكروفاژي وتوليد نيتريك اكسايد مي ‌ باشد.

روش ها. سلول ‌ های ماكروفاژ از صفاق موش ‌ ها با تزريق PBS سرد به داخل حفره شكمی و سپس مكش آن به كمك پيپت پلاستيكي بدست آمد و پس از سه بار شستشو و شمارش، سوسپانسيون سلولي به تعداد 10⁵ سلول در هر ميلی ليتر محيط RPMI به هر چاهك پليت ‌ های 24 خانه اضافه شد، و پس از دو ساعت انكوباسيون در 5% Co₂ ، مايع رويی كشت سلولي آن خارج شد. ماكروفاژهای چسبيده به ته پليت با غلظتهاي مختلف مايكو توكسين T-2 تيمار شده و پس از 24 ساعت انكوباسيون در شرايط فوق، مايع رويي جهت اندازه ‌ گيري نيتريك اكسايد برداشت و درصد مرگ سلولها با روش ترپن بلو بررسي گردید.

یافته ها. نتايج بدست آمده نشان داد كه در سلولهاي تيمار شده با مايكو توكسين T-2 بيشترين مرگ سلولي و كمترين مقدار نيتريك اكسايد در پاسخ به 100 نانوگرم بدست آمد (01/0 P< ) ولي در غلظتهاي كمتر از يك نانو گرم، مرگ سلولي در مقايسه با گروه كنترل اختلاف معني ‌ داري را نشان نداد.

نتیجه گیری. مرگ سلولي ناشي از مايكو توكسين T-2 مستقل از ترشح نيتريك اكسايد مي ‌ باشد و مايكو توكسين T-2 در غلظت كم نه تنها خطري براي سلولهاي ماكروفاژي ندارد بلكه اثر ايمونومدولاتوري نيز دارد .