اهداف: ليشمانيوز جلدی يکی از مهم‌ترين بيماري­‌های منتقله به‌­وسيله پشه خاکی است که از مهم ­ ترين معضلات بهداشتی در ايران است. داشتن اطلاعات از وضعيت بيماری کمک شايانی به برنامه کنترل خواهد نمود. مطالعه حاضر به‌­منظور توصيف وضعيت ليشمانيوز جلدی در شهرستان دامغان انجام گرفت.

  روش­‌ها: اين مطالعه توصيفی- تحليلی روی 465 بيمار مبتلا به سالک که از سال 1385 تا سال 1388 در مراکز بهداشتی- درمانی شهرستان دامغان تحت درمان و پيگيری قرار گرفتند انجام شد. اطلاعات مربوط به بيماران از قبيل سن، جنس، مليت، محل سکونت، تعداد و محل زخم، ماه و سال بروز بيماری ثبت شد. داده‌­ها با آزمون مجذور کای در نرم­‌افزار SPSS 12 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.

  يافته‌­ها: از 465 بيمار مورد مطالعه 263نفر مرد (5/56%) و 202نفر زن (5/43%) بودند. 148نفر (8/31%) در شهر و 317نفر (2/68%) در مناطق روستايی سکونت داشتند. بيشترين فراوانی در گروه سنی 29-20 سال (22%) بود. بيشترين ضايعات (84%) در اندام‌­ها مشاهده شد و 46% بيماران حداقل دو زخم در بدنشان داشتند. بالاترين ميزان شيوع در ماه‌های مهر، آبان و آذر مشاهده شد.