اهداف: مراکز درمانی به­‌ويژه بيمارستان­‌ها به‌­عنوان مهم­‌ترين مراکز مداوای مصدومان و مجروحان برای انجام ماموريت در زمان بحران نيازمند کسب آمادگی مناسب هستند. اين مطالعه با هدف ارزيابی سطح آمادگی مقابله با بحران در چند بيمارستان منتخب ايران انجام شد.

  روش­‌ها: اين پژوهش توصيفی- مقطعی در 3 بيمارستان منتخب ايران در سال 1388 اجرا شد. داده‌ها با چک­‌ليست 220سئوالی معتبر حاصل پايان‌نامه کارشناسی ارشد جمع‌­آوری شد و پايايی آن با آزمون کاپا ارزيابی شد. داده‌ها با کمک آمار توصيفی و بر اساس مقياس 5 قسمتی ليکرت با نرم­‌افزار SPSS 15 تجزيه وتحليل شد.

  يافته‌­ها: ميانگين امتياز آمادگی قسمت­‌های مختلف بيمارستان‌ها اعم از پذيرش، امنيت، تخليه و انتقال، نيروی انسانی، ارتباطات، ترافيک، اورژانس، آموزش، پشتيبانی و مديريت در مجموع به‌ترتيب 21، 45، 49، 44.5، 54، 49، 64.5، 68.5 ، 70 و 80% محاسبه شد. به‌­طور کلی ميانگين آمادگی بيمارستان­‌های مورد مطالعه 54.5% ارزيابی شد.

  نتيجه­‌گيری: سطح آمادگی بيمارستان­‌های مورد مطالعه طبق مقياس ليکرت در قسمت­‌های مديريت، اورژانس، پشتيبانی و آموزش در وضعيت خوب و از لحاظ نيروی انسانی، امنيت، تخليه و انتقال، ارتباطات و ترافيک در حد متوسط و از نظر پذيرش ضعيف است.