مقدمه. عوامل مختلفی در کيفيت و چگونگی تغذيه پرسنل و سربازان نيروهای مسلح مؤثرند يکی از اين عوامل ميزان آگاهی و نگرش فرماندهان نظامی در رده‌های مختلف فرماندهی عمليات ، پشتيبانی ، اداری و مالی ، آموزشی و... می‌باشد. آگاهی فرماندهان درمورد سامانه تغذيه نظامی ودانش تغذيه ای آنها ممکن است بر رفتار وعادات غذايی سربازان و پرسنل تاثير بگذارد. ثابت شده است که فرماندهان آگاه و آموزش ديده می توانند از طريق آموزش و تشويق در ايجاد انگيزه وتصويرذهنی مثبت از جيره غذايی عملياتی در سربازان وکادر رسمی برای مصرف جيره‌های عملياتی نقش مهمی ايفا نمايند. تحقيقات متعددی در خصوص آگاهی و نگرش فرماندهان پيرامون تغذيه سربازان و پرسنل نيروهای نظامی در سايرکشورها انجام شده است و لازم است با توجه به تجربيات و نتايج آن ، در نيروهای مسلح کشورمان نيز اين بررسی و تحقيق انجام شود و از نتايج آن در تهيه دستورالعمل‌های اجرايی با هدف ارتقاء کيفيت تغذيه نيروها در شرايط عادی و عملياتی استفاده شود.

هدف. با توجه به تأثير آگاهی و نگرش فرماندهان و مسئولين در مورد تغذيه پرسنل نظامی، اين تحقيق بمنظور تعيين آگاهی و نگرش افراد مورد نظر در خصوص تغذيه پرسنل نظامی صورت گرفت تا بر اساس نتايج آن نسبت به برنامه ريزی‌های آموزش تغذيه اقدام شود.

مواد و روش‌ها. در اين بررسی که يک مطالعه توصيفی به روش مقطعی است ، اطلاعات از طريق مصاحبه و تکميل پرسشنامه توسط پرسشگران جمع آوری شد . روش نمونه گيری خوشه ای و تعداد نمونه 277 نفر می‌باشد. پس از تکميل پرسشنامه با کمک نرم افزار spss نتايج مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.

نتايج. از مجموع 277 نفر،72% پاسخگويان دارای سابقه کار بيش از 20 سال بودند. در ارتباط با سطح اطلاعات و آگاهی فرماندهان و مسئولين در مورد مباحث تغذيه ای ، 62% در سطح خوب وعالی قرار داشتند و از نظر تحصيلات 74/48 درصد آن‌ها دارای نمونه تحصيلات کارشناسی و بالاتر بودند. فرماندهان و مسئولين منابع کسب اطلاعات خود را به ترتيب ، روزنامه و مجلات(76/70درصد)، کلاس‌های برگزار شده در مورد تغذيه(61 درصد) ، صدا و سيما (67/49 درصد) و پيک‌های بهداشتی نيرو(65/47 درصد)عنوان نمودند.

بحث. در مجموع سطح آگاهی در جامعه مورد مطالعه 8 درصد در سطح عالی ، 54درصد خوب ، 36درصد متوسط و تنها 2 درصد در سطح ضعيف قرار داشتند که اين سطح از آگاهی نسبتاً قابل قبول می باشد. با توجه به اينکه اين بررسی برای برنامه ريزی‌های آموزشی هم قابل استفاده است ، نتايج آن برنامه ريزان را متوجه می سازد تا برای مجموع افرادی که در سطح متوسط (36%) و ضعيف (2%) هستند و مجموعاً 38 درصد از فرماندهان و مسئولين نيروی مورد مطالعه (بيش از يک سوم) را تشکيل می دادند ، برنامه‌های آموزش تغذيه را تدوين و اجرا نمايند.