اهداف. ايدز يك پاندمي و يك مشكل بهداشتي در جهان مي‌باشد. در ايران 14000 نفر بيمار مبتلا به ايدز وجود دارند. آموزش در مورد راههاي انتقال ايدز و بهبود رفتار باعث كاهش شيوع ايدز در جامعه مي‌شود. هدف از اين مطالعه بررسي اثر آموزش در ارتقاي آگاهي ونگرش سربازان مي‌باشد.

روش ها. تعداد 205 نفر از سربازان دانشگاه بقيه ا.. در تهران در سال 2007 و بطور تصادفي در سه گروه كنترل، آموزش چهره به چهره و آموزش از طريق جزوه در باره HIV مورد بررسي قرار گرفتند. اطلاعات دموگرافيك و پرسش نامه بصورت per test و Post test جمع‌آوري و اطلاعات هر فرد وارد برنامه 12 SPSS و با آزمونـــهاي Chi-Squre و T-Test آناليز گرديد.

یافته ها. تمام سربازان مرد و ميانگين سني 8/1 ± 1/22 سال داشتند. تعداد 9 (4/4%) نفر تحصيلات راهنمايي و 50 (3/26%) نفر تحصيلات بيشتر از ديپلم داشتند. ميانگين امتياز آگاهي 5/4 ± 9/17 بود و آگاهي در 1/56% كم و در 5/18% خوب بود. ميانگين امتياز نگرش 7/1 ± 8/4 و 6/75% نگرش منفي داشتند. وضعيت آگاهي و نگرش بعد از آموزش بصورت معني‌دار نسبت به گروه كنترل افزايش داشت.

نتیجه گیری. با توجه به اينكه آگاهي بالا در باره ايدز باعث كاهش انتقال آن مي‌شود و در اين مطالعه حدود 50% از سربازان آگاهي خوبي نداشتند و 75% از افراد نگرش منفي درباره ايدز داشتند. لذا آموزش در باره راههاي جلوگيري از انتقال ايدز براي سربازان پيشنهاد مي‌گردد. در ضمن بهتر است براي افزايش سطح آگاهي از روش آموزش جزوه و براي بهبود نگرش از آموزش چهره به چهره استفاده شود.