مقدمه. ايدز يک پاندمی و يک مشکل بهداشتی در جهان می‌باشد. در ايران 14000 نفر بيمار مبتلا به ايدز وجود دارند. آموزش در مورد راههای انتقال ايدز و بهبود رفتار باعث کاهش شيوع ايدز در جامعه می‌شود. هدف از اين مطالعه بررسی اثر آموزش در ارتقای آگاهی ونگرش سربازان می‌باشد.

مواد و روش کار. تعداد 205 نفر از سربازان دانشگاه بقيه ا.. در تهران در سال 2007 و بطور تصادفی در سه گروه کنترل، آموزش چهره به چهره و آموزش از طريق جزوه در باره HIV مورد بررسی قرار گرفتند. اطلاعات دموگرافيک و پرسش نامه بصورت per test و Post test جمع‌آوری و اطلاعات هر فرد وارد برنامه 12 SPSS و با آزمونـــهای Chi-Squre و T-Test آناليز گرديد.

نتايج. تمام سربازان مرد و ميانگين سنی 8/1 ± 1/22 سال داشتند. تعداد 9 (4/4%) نفر تحصيلات راهنمايی و 50 (3/26%) نفر تحصيلات بيشتر از ديپلم داشتند. ميانگين امتياز آگاهی 5/4 ± 9/17 بود و آگاهی در 1/56% کم و در 5/18% خوب بود. ميانگين امتياز نگرش 7/1 ± 8/4 و 6/75% نگرش منفی داشتند. وضعيت آگاهی و نگرش بعد از آموزش بصورت معنی‌دار نسبت به گروه کنترل افزايش داشت.

بحث. با توجه به اينکه آگاهی بالا در باره ايدز باعث کاهش انتقال آن می‌شود و در اين مطالعه حدود 50% از سربازان آگاهی خوبی نداشتند و 75% از افراد نگرش منفی درباره ايدز داشتند. لذا آموزش در باره راههای جلوگيری از انتقال ايدز برای سربازان پيشنهاد می‌گردد. در ضمن بهتر است برای افزايش سطح آگاهی از روش آموزش جزوه و برای بهبود نگرش از آموزش چهره به چهره استفاده شود.