مقدمه. با توجه به محدوديت تخت‌های روانپزشکی و تحميل هزينه بستری طولانی مدت، طول مدت بستری در بخش روانپزشکی مورد توجه محققين می‌باشد. متاسفانه اطلاعات محدودی از طول مدت بستری روانپزشکی در بيمارستانهای نظامی کشورمان در دسترس است. مطالعه حاضر با هدف بررسی طول مدت بستری نيروی نظامی در بخش روانپزشکی در بيمارستان بقيه الله انجام شد.

مواد و روش کار. در اين مطالعه که به صورت گذشته‌نگر انجام شد، تعداد 830 پرونده بستری مربوط به مردان نظامی بستری شده در بخش روانپزشکی بيمارستان بقيه الله به صورت تصادفی ساده از بين کل پرونده‌های مربوط به سالهای 1381-1380 بررسی شد. طول مدت بستری و متغيرهای دموگرافيک و مرتبط با سلامت روان ثبت گرديد.

نتايج. محدوده و ميانگين (انحراف معيار) طول مدت بستری به ترتيب برابر 51-1 و 69/7 ± 80/10 روز بود. طول مدت بستری به ترتيب در 220 نفر (5/26%) کمتر يا مساوی 5 روز، 271 نفر (7/32%) 10-6 روز، 172 نفر (7/20%) 15-11 روز و در 167 نفر (1/20%) بيش از 16 روز بود. طول مدت بيشتر بستری با سطح تحصيلات بالاتر از ديپلم، قرار گرفتن تحت ECT و طول مدت کمتر بستری با سابقه خودکشی و سابقه مصرف مواد مخدر همراه بود. طول مدت بيشتر بستری با اختلالات سايکوتيک و طول مدت کمتر بستری با اختلالات خلقی، اختلالات شخصيتی و ساير اختلالات همراه بود. ارتباط معنی دار آماری بين طول مدت بستری و سرباز يا کادر رسمی بودن و يا وضعيت تاهل مشاهده نشد (05/0 p> ).

بحث. در مطالعه حاضر، حدود 20% بيماران بستری شده در بخش روان بيماران پزشکی بيمارستان بقيه الله بيش از 16 روز بستری شده‌اند، که با توجه به هزينه فراوان هر روز بستری وکمبود تخت روانپزشکی بر سيستم درمانی نظامی، مطالعات آتی با هدف بررسی علل بستری طولانی مدت در بيماران روانپزشکی توصيه می‌شود. به منظور کاهش طول مدت بستری، به نظر می‌رسد که لازم است به متغيرهايی از قبيل سطح تحصيلات، تحت ECT قرار گرفتن، سابقه مصرف مواد مخدر، سابقه خودکشی و برخی اختلالات روانپزشکی توجه نمود.