اهداف. با توجه به محدودیت تخت‌های روانپزشكی و تحمیل هزينه بستري طولانی مدت، طول مدت بستري در بخش روانپزشكی مورد توجه محققین می‌باشد. متاسفانه اطلاعات محدودی از طول مدت بستری روانپزشكی در بیمارستانهای نظامی كشورمان در دسترس است. مطالعه حاضر با هدف بررسي طول مدت بستري نیروی نظامی در بخش روانپزشكي در بيمارستان بقیه الله انجام شد.

روش ها. در اين مطالعه كه به صورت گذشته‌نگر انجام شد، تعداد 830 پرونده بستري مربوط به مردان نظامي بستري شده در بخش روانپزشكي بيمارستان بقيه الله به صورت تصادفي ساده از بين كل پرونده‌هاي مربوط به سالهاي 1381-1380 بررسي شد. طول مدت بستري و متغيرهاي دموگرافيك و مرتبط با سلامت روان ثبت گرديد.

یافته ها. محدوده و ميانگين (انحراف معيار) طول مدت بستري به ترتیب برابر 51-1 و 69/7 ± 80/10 روز بود. طول مدت بستري به ترتيب در 220 نفر (5/26%) كمتر يا مساوي 5 روز، 271 نفر (7/32%) 10-6 روز، 172 نفر (7/20%) 15-11 روز و در 167 نفر (1/20%) بيش از 16 روز بود. طول مدت بیشتر بستري با سطح تحصيلات بالاتر از ديپلم، قرار گرفتن تحت ECT و طول مدت كمتر بستری با سابقه خودكشي و سابقه مصرف مواد مخدر همراه بود. طول مدت بیشتر بستري با اختلالات سايكوتيك و طول مدت كمتر بستری با اختلالات خلقي، اختلالات شخصيتي و ساير اختلالات همراه بود. ارتباط معنی دار آماری بین طول مدت بستری و سرباز يا كادر رسمي بودن و یا وضعيت تاهل مشاهده نشد (05/0 p> ).

نتیجه گیری. در مطالعه حاضر، حدود 20% بیماران بستری شده در بخش روان بیماران پزشكی بیمارستان بقیه الله بیش از 16 روز بستری شده‌اند، كه با توجه به هزينه فراوان هر روز بستري وكمبود تخت روانپزشكي بر سيستم درماني نظامي، مطالعات آتي با هدف بررسي علل بستري طولاني مدت در بيماران روانپزشكي توصيه مي‌شود. به منظور كاهش طول مدت بستری، به نظر می‌رسد كه لازم است به متغیرهایی از قبیل سطح تحصيلات، تحت ECT قرار گرفتن، سابقه مصرف مواد مخدر، سابقه خودكشي و برخي اختلالات روانپزشكي توجه نمود.