اهداف. استرس شغلي نوعي كنش متقابل بين شرايط كار و ويژگي‌هاي فردي است كه در آن درخواست‌هاي محيط كار بيش از آن است كه فرد بتواند از عهده انجام آن برآيد. اين تحقيق درصدد يافتن استرس‌هاي شغلي گروهي از كاركنان سپاه است.

روش ها. نمونه مورد مطالعه در اين تحقيق عبارتند از 164 نفر از كاركنان سپاه كه به روش نمونه‌گيري تصادفي انتخاب شدند. ابزار تحقيق عبارت از پرسشنامه سنجش استرس كاركنان و پرسشنامه سنجش تنيدگي شغلي اسپيو بوده است.

يافته‌ها. بر اساس نتايج حاصله 5/13درصد نمونه مورد بررسي داراي استرس شغلي زياد و 9/72 درصد نيز داري استرس در حد متوسط بوده‌اند. در ميان عوامل استرس‌زاي مربوط به نقش 28 درصد نمونه در محيط فيزيكي داراي استرس زياد بوده‌اند. در ميان عوامل استرس‌زاي شغلي مربوط به نقش بالاترين ميانگين مربوط به استرس ناشي از محيط فيزيكي، دوگانگي نقش و پس از آن محدوده نقش و پايين‌ترين ميانگين را استرس ناشي از مسئوليت به خود اختصاص داده است.در بين عوامل مختلف استرس‌زا بالاترين ميزان همبستگي بين عامل استرس كار- خانواده و استرس كار بدست آمد.

نتيجه‌گيري. طبق نتايج بدست‌آمده 63 درصد افراد در بعد تنيدگي ناشي از مسئوليت داراي‌ استرس متوسط و 28 درصد در عامل محيط كار داراي تنيدگي زياد بوده‌اند. بين استرس خانواده و كار و استرس كلي همبستگي بالايي مشاهده شد. نتايج پرسشنامه‌هاي تنيدگي و استرس يكديگر را تاييد مي‌كند و اين امر دليل بر استرس‌زا بودن نوع كار واحد مورد مطالعه است. اين نتايج در ساير مطالعات نيز مورد تائيد قرار گرفته است