مقدمه. مايکو توکسين T-2 روی بخش ‌ های مختلف سيستم ايمنی از قبيل مغز استخوان، طحال، تيموس، غدد لنفاوی و سلول ‌ های ايمنی اثرات تخريبی داشته و ساختار و اعمال ايمنی را دچار اختلال می ‌ کند. هدف از اين مطالعه بررسی اثر مايکو توکسين T-2 بر مرگ سلولهای ماکروفاژی وتوليد نيتريک اکسايد می ‌ باشد.

مواد و روش کار.�سلول ‌ های ماکروفاژ از صفاق موش ‌ ها با تزريق PBS سرد به داخل حفره شکمی و سپس مکش آن به کمک پيپت پلاستيکی بدست آمد و پس از سه بار شستشو و شمارش، سوسپانسيون سلولی به تعداد 10⁵ سلول در هر ميلی ليتر محيط RPMI به هر چاهک پليت ‌ های 24 خانه اضافه شد، و پس از دو ساعت انکوباسيون در 5% Co₂ ، مايع رويی کشت سلولی آن خارج شد. ماکروفاژهای چسبيده به ته پليت با غلظتهای مختلف مايکو توکسين T-2 تيمار شده و پس از 24 ساعت انکوباسيون در شرايط فوق، مايع رويی جهت اندازه ‌ گيری نيتريک اکسايد برداشت و درصد مرگ سلولها با روش ترپن بلو بررسی گرديد.

نتايج. نتايج بدست آمده نشان داد که در سلولهای تيمار شده با مايکو توکسين T-2 بيشترين مرگ سلولی و کمترين مقدار نيتريک اکسايد در پاسخ به 100 نانوگرم بدست آمد (01/0 P< ) ولی در غلظتهای کمتر از يک نانو گرم، مرگ سلولی در مقايسه با گروه کنترل اختلاف معنی ‌ داری را نشان نداد.

بحث. مرگ سلولی ناشی از مايکو توکسين T-2 مستقل از ترشح نيتريک اکسايد می ‌ باشد و مايکو توکسين T-2 در غلظت کم نه تنها خطری برای سلولهای ماکروفاژی ندارد بلکه اثر ايمونومدولاتوری نيز دارد .